Thursday, July 31, 2014

ඔටුනු නොපලන් කුමරියට....



සැරසුවත් රෑ අහස තරු කැට, 

මහ පොලොවෙ මේ ඇයිද හැගුනා

සැලෙන ලා දලු මදනලින් හඩ, 

මටම ඇසුනේ ඇයිද මන්දා

නිවුනු ගමනක් පූසියක සේ, 

කිමද මේ හැටි නිහඩ සිතුනා

හඩ නහන දිය පහල බසිනා, 

ඇගේ වරලස සිතට නැගුනා

සුවද මල් පෙති හමන මදනල, 

ඔබේ රුව සිත පුරා ඇදුනා

ඇද හැලෙන මහ වැසිත් සුලගද, 

ඔබව සිහියට මගේ නැගුවා

ලොවෙහි මා දැකි අවිහිංස බව,

සිනහවෙහි රැදි තුටින් පෙනුනා

ඔටුනු නොපලන් කුමරියක රුව,

මගේ දෙනුවන් මතට වැදුනා

#තරූ