රජ කෙරූ හිරු උදය අහසින් කලු වලාකුලු පිරී මැකුනා....
අකුණු පුපුරන මහ හඩක් මැද සීත වැහි බිදු බිමට වැටුනා....
සීත මදනල දණින් වැටි පසු නපුරු සුළගත් වටින් හැමුවා....
තනිකමක්දෝ පාලුවද මට දැනෙන්නේ මේ කොතෙක් සිතුනා....
මදහසක් විත් අදුර පළවා හරිනු ඇති යයි කියනු ඇසුනා...
සීතලෙන් උන් වෙළුනු හදවත උණුහුමින් යළි පණක් ලැබුවා....
ඈත හිද සෙනෙහස ලබන්නට වාසනාවත් මටයි හැගුනා....
යොදුන් ගව් සිය දුරට වූවත් ඔබේ උණුහුම සිතට වැදුනා....
තවත් ඈතට යන්නෙපා මා සිතේ හැගුමන් හඩින් ඇසුනා....
ඇසුණාද එය නෑසුනාදෝ තවත් ඔබ මට ළගයි දැනුනා....
0 comments:
Post a Comment